Mk 9,30-37

Stanąć w obecności Bożej: Bóg jest obecny tu i teraz.

Prośba ogólna: Prosić Boga, Pana naszego, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Jego Boskiego Majestatu.(CD46).

Ustalenie miejsca, obraz do medytacji: Jezus wraz ze swoimi uczniami podczas drogi.

Prośba o owoc medytacji: abym odnalazł swoją tożsamość i wartość w Bogu

  1. Mesjasz …

Jezus jest oczekiwanym Mesjaszem – czyni cuda, uzdrawia, wypędza złe duchy. Takiego silnego cudotwórcy chcieli Żydzi i na takiego czekali. Jezus pokazuje uczniom drugą stronę swojego mesjanizmu: będzie cierpieć i umrze na krzyżu. W ten sposób wypełni wolę Boga i pokaże jak wielką miłością obdarza każdego człowieka, jednocześnie jednak pokaże swoją słabość. Przygotowuje więc uczniów na swoje odejście, na zgorszenie krzyża, choć oni tego jeszcze nie rozumieją. Żydzi zaś takiego Mesjasza – słabego, który pozwoli się zabić, nie potrzebują. Dlatego Jezus nie chce się ujawniać.

Jakiego Ty chcesz Mesjasza? Jaka jest Twoja relacja z Nim? Jaki masz w sobie obraz Jezusa? Może dzisiaj zweryfikujesz swoje oczekiwania co do Mesjasza…

  1. … sprzeczali się ze sobą o to, kto z nich jest największy.

Prawdopodobnie każdy z uczniów w tej perykopie szukał uznania, potwierdzenia, że jest ważny, potrzebny, akceptowany. Wydaje się to bardzo ludzkie. Uczniowie skupiając się na trosce i lęku o własną wielkość tracą uważność na to, co mówi do nich Jezus.

Może masz podobnie? Zobacz, jak to wygląda w Twoim życiu. Spotkaj się z Jezusem i zapytaj się Go: kim dla Ciebie jestem, ile dla Ciebie znaczę?

  1. Jezus pokazuje dziecko.

Można chyba powiedzieć, że Jezus przeprowadza ćwiczenie terapeutyczne. Dziecko jest symbolem bezradności, różnych trudności, nieprzespanych nocy… Każdy z nas ma w sobie takie dziecko. Zaakceptować siebie, polubić oznacza przyjąć również to dziecko, przytulić je. Spotkaj się ze swoim wewnętrznym dzieckiem tak jak potrafisz, pozwól mu również na spotkanie się z Jezusem.

Medytacja: Św.Ignacy zachęca w CD2 …Bo przecież nie obfitość wiedzy, ale wewnętrzne odczuwanie i smakowanie rzeczy zadawala i nasyca duszę, czyli zostajemy tam, gdzie odczuwamy poruszenie… i nerwowo nie staramy się iść dalej, wszystkiego zaliczyć/odhaczyć.

Rozmowa końcowa: Rozmowę końcową, ujmując ją trafnie, należy odbyć tak, jakby przyjaciel mówił do przyjaciela, albo sługa do pana swego, już to prosząc o jaką łaskę, już to oskarżając się przed nim o jakiś zły uczynek, już to zwierzając mu się ufnie ze swoich spraw i prosząc go w nich o radę. Odmówić Ojcze nasz.(CD54).

Mk 8,14-21

Stanąć w obecności Bożej: Bóg jest obecny tu i teraz.

Prośba ogólna: Prosić Boga, Pana naszego, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Jego Boskiego Majestatu.(CD46).

Ustalenie miejsca, obraz do medytacji: Jezioro. Jezus wraz z uczniami jest w łodzi.

Prośba o owoc medytacji: o umiejętność korzystania z dobrych doświadczeń (z pamięci)

1.Dlaczego rozmawiacie o tym, że nie macie chleba? (…) Czy nie pamiętacie już…

Uczniowie martwią się, że zabrali ze sobą tylko jeden bochenek chleba, że może im zabraknąć. Ich troska jest tak ogromna, że przestają słuchać Jezusa. A On widzi ich niepokój i zadaje pytanie: dlaczego nie rozumieją, dlaczego nie pamiętają, że zawsze o nich dbał. Ta troska o brak uniemożliwia uczniom trwanie w chwili obecnej, czerpanie radości z tej chwili i z tego co jest. Ich uwaga wokół braku nie pozwala im szukać i znajdować nowych możliwości i rozwiązań. Jak Ty przeżywasz brak? Jak siebie odnajdujesz w tej scenie?

2. Spójrz na swoje życie: jakie dobro doświadczasz od Boga w swojej codzienności poprzez ludzi, których stawia na Twojej drodze, sytuacje, otoczenie i przyrodę. Jak je odczuwasz i jakie ono ma dla ciebie znaczenie?

Podziękuj Bogu za to co masz, co dostajesz.

3.Wsiądź do łodzi, w której jest Jezus wraz z uczniami. Wsłuchaj się w słowa Jezusa. Niech Twoje oczy widzą, uszy słyszą, a serce czuje.

Medytacja: Św.Ignacy zachęca w CD2 …Bo przecież nie obfitość wiedzy, ale wewnętrzne odczuwanie i smakowanie rzeczy zadawala i nasyca duszę, czyli zostajemy tam, gdzie odczuwamy poruszenie… i nerwowo nie staramy się iść dalej, wszystkiego zaliczyć/odhaczyć.

 

Rozmowa końcowa: Rozmowę końcową, ujmując ją trafnie, należy odbyć tak, jakby przyjaciel mówił do przyjaciela, albo sługa do pana swego, już to prosząc o jaką łaskę, już to oskarżając się przed nim o jakiś zły uczynek, już to zwierzając mu się ufnie ze swoich spraw i prosząc go w nich o radę. Odmówić Ojcze nasz.(CD54).

 

 

Mk 7,1-13

Stanąć w obecności Bożej: Bóg jest obecny tu i teraz.

Prośba ogólna: Prosić Boga, Pana naszego, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Jego Boskiego Majestatu.(CD46).

Ustalenie miejsca, obraz do medytacji: zobacz mycie rąk

Prośba o owoc medytacji: o czystość moich intencji w mojej codzienności

1. Czysta intencja

a. W rytuale obmywania rąk przed posiłkiem nie chodziło o higienę, lecz o kwestię świętości. Zewnętrzna postawa miała świadczyć o głębi wiary. Jezus pokazuje jednak, że gesty, postawy religijne mogą być bardzo oddalone od tego, co dzieje się wewnątrz człowieka, co dzieje się w jego sercu. To co zewnętrzne powinno być owocem tego, co jest w środku. Powinno wypływać z pragnienia bycia w relacji miłości z Jezusem, z drugim człowiekiem. Spójrz, być może już po raz kolejny, na swoje wewnętrzne motywacje: dlaczego coś robisz lub nie robisz, dlaczego coś mówisz lub nie mówisz, dlaczego coś piszesz lub nie piszesz, dlaczego się modlisz lub nie modlisz…

b. Przeczytaj powoli jeszcze raz prośbę ogólną.

2. Korban

a. Korban oznacza ślubowanie przeznaczenia danej rzeczy dla Boga, wskutek czego rzecz ta nie mogła już być przedmiotem normalnego użytku (por. Nowy Testament dla moderatorów, Vocatio, Warszawa, 2010r, str. 103). Jeśli syn chciał przeznaczyć swój majątek jako korban na świątynię, tak że nie pozostawały mu już żadne środki, by wesprzeć starszych rodziców, stawał się zwolniony od tego zobowiązania. To przewrotne działanie, by uchylić się od odpowiedzialności, by uciec od trudności związanych z codziennością. Co jest Twoim korban? Dlaczego?

b. Ucieczka od codzienności nie pozwala na prawdziwe spotkanie się z Bogiem. On przychodzi w zwyczajności naszego życia. Daje Ci łaskę codzienności. Zauważ ją konkretnie – czym jest ta łaska, bo jest ona konkretnym darem, za który możesz podziękować Bogu przy modlitwie (np. podczas ignacjańskiego rachunku sumienia).

Medytacja: Św.Ignacy zachęca w CD2 …Bo przecież nie obfitość wiedzy, ale wewnętrzne odczuwanie i smakowanie rzeczy zadawala i nasyca duszę, czyli zostajemy tam, gdzie odczuwamy poruszenie… i nerwowo nie staramy się iść dalej, wszystkiego zaliczyć/odhaczyć.

Rozmowa końcowa: Rozmowę końcową, ujmując ją trafnie, należy odbyć tak, jakby przyjaciel mówił do przyjaciela, albo sługa do pana swego, już to prosząc o jaką łaskę, już to oskarżając się przed nim o jakiś zły uczynek, już to zwierzając mu się ufnie ze swoich spraw i prosząc go w nich o radę. Odmówić Ojcze nasz.(CD54).

Mk 5,21-43

Stanąć w obecności Bożej: Bóg jest obecny tu i teraz.

Prośba ogólna: Prosić Boga, Pana naszego, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Jego Boskiego Majestatu. (CD46).

Ustalenie miejsca, obraz do medytacji: zobacz scenę z Ewangelii: Jezusa, otaczający Go tłum, Jaira proszącego o uzdrowienie córki i kobietę, która chce również być uzdrowiona.

Prośba o owoc medytacji: o doświadczenie obecności Jezusa, które pogłębia moją wiarę

  1. Wiara.

Widzimy Jaira, który prosi o uzdrowienie córki i kobietę, która wierzy, że dotknięcie Jezusa uzdrowi ją. Jair i kobieta otrzymują to, o co proszą. Zauważ, że ich postawa nie kończy się tylko na prośbie, ale na podjęciu się konkretnego działania. Jair przychodzi do Jezusa, i prosi Go, aby poszedł z nim do jego córki, kobieta zaś dotyka Jego płaszcza. W Ewangelii czytamy, że kobieta była przelękniona. Obie postacie mogły czuć lęk, który nie blokował ich przed podjęciem konkretnych kroków. Może więc wiara nie wyklucza lęku, ale daje siłę do podejmowania się tego, co przynosi codzienność, do trwania na drodze do Pełni Życia. Spójrz na swoją wiarę: co ciebie blokuje przed Życiem, a co pomaga ci iść ku Życiu.

Zobacz również, że wiara łączy się tutaj z dotykiem. Dotyk uzdrawia. Dotyk jest też oznaką bliskości. Dotyczy to również naszych ludzkich relacji. Każde spotkanie: z Bogiem, z człowiekiem może być pewnym rodzajem dotyku (fizycznym, słownym, dotknąć możemy spojrzeniem, mimiką). W tym znaczeniu jak dotykasz innych i jak pozwalasz się dotknąć?

  1. Wytrwałość.

Jair i kobieta byli wytrwali. Jezus nie ugina się naciskom tłumu, że niepotrzebnie Jair Go angażuje. Dzisiaj padłyby pewnie słowa: na pewno ci nie wyjdzie, to się nie może udać, nie ma sensu. Sam pewnie znasz te przekonania, które kiedyś usłyszałeś i do dzisiaj w wielu sytuacjach masz w sobie. Usłysz je i zastanów się co one w tobie robią. Może już czas je zostawić?

Jaka jest twoja wytrwałość w życiu, w dążeniu do dobra, w modlitwie? Co pomaga ci być wytrwałym?

  1. Może pomocne w tym rozważaniu będą słowa z książki Silvano Fausti „Rozważaj i głoś Ewangelię” (str. 187):

Wiara rodzi się ze słuchania Jezusa. Pozwala ono przejść od rozpaczy z powodu własnej bezsilności do otwarcia się na Jego moc; doprowadza do dotknięcia Go z tyłu, by stać się następnie rozmową z Nim twarzą w twarz.

Bądź z tymi słowami, pozwól sobie na spotkanie i doświadczenie obecności Jezusa tak jak potrafisz.

Medytacja: Św.Ignacy zachęca w CD2 …Bo przecież nie obfitość wiedzy, ale wewnętrzne odczuwanie i smakowanie rzeczy zadawala i nasyca duszę, czyli zostajemy tam, gdzie odczuwamy poruszenie… i nerwowo nie staramy się iść dalej, wszystkiego zaliczyć/odhaczyć.

Rozmowa końcowa: Rozmowę końcową, ujmując ją trafnie, należy odbyć tak, jakby przyjaciel mówił do przyjaciela, albo sługa do pana swego, już to prosząc o jaką łaskę, już to oskarżając się przed nim o jakiś zły uczynek, już to zwierzając mu się ufnie ze swoich spraw i prosząc go w nich o radę. Odmówić Ojcze nasz.(CD54).