Medytacja J 17, 1-11a

Tekst do medytacji: J 17,1-11a

Stanąć w obecności Bożej: Bóg jest obecny tu i teraz.

Prośba ogólna: Prosić Boga, Pana naszego, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Jego Boskiego Majestatu.(CD46).

Ustalenie miejsca, obraz do medytacji: Jezus jest wśród uczniów. Jest świadomy zbliżających się wydarzeń: męki i śmierci. W takiej chwili podnosi wzrok ku niebu  i zaczyna się modlić do swojego Ojca. Bądź z Jezusem i posłuchaj Jego modlitwy.

Prośba o owoc medytacji: o poznanie Jezusa

1. Ojcze, nadeszła godzina. Jezus jest świadomy swojego odchodzenia i wypełnienia woli Ojca. Wie, że do końca zrealizował swoją misję. Niekoniecznie odejście musi być dla Niego łatwe. Ma swoich przyjaciół, znajomych, do których zdążył się już przywiązać. Wie jednak dokąd  i dlaczego odchodzi.

– Wejdź w sytuację Jezusa. Odczuj to, co On mógł czuć. Spójrz na Jego misję i sposób w jaki ją spełniał.

– Jak jest Twoja misja? Jak ją realizujesz?

– Jeśli możesz i chcesz wyobraź sobie siebie samego tuż przed śmiercią. Popatrz na swoje priorytety, wartości, relacje, decyzje, na swój ostatni tydzień. Co zrobiłbyś tak samo, co zmieniłbyś w tym czasie patrząc z perspektywy odchodzenia?

2. Jezus mówi, że życie wieczne polega na poznaniu Boga i Syna Bożego (por. J 17,3). Życie wieczne nie jest zatem czymś co możemy osiągnąć kiedyś, w bliżej nie określonej przyszłości, czy też po śmierci. Jest życiem, którym możemy cieszyć się tu i teraz. Jak Ty poznajesz Jezusa i Boga Ojca? W jakiej relacji jesteś z nimi? Jaka jest Twoja radość z życia, z Twojej codzienności?

3. Popatrz na Jezusa modlącego się do swojego Ojca. Posłuchaj jak modli się w Twojej intencji, jak  prosi o to, czego Tobie potrzeba. On chce, abyś czuł się szczęśliwy i kochany. Jezus robi to z Miłości do Ciebie. Trwaj przy Nim.

Medytacja: Św.Ignacy zachęca w CD2 …Bo przecież nie obfitość wiedzy, ale wewnętrzne odczuwanie i smakowanie rzeczy zadawala i nasyca duszę, czyli zostajemy tam, gdzie odczuwamy poruszenie… i nerwowo nie staramy się iść dalej, wszystkiego zaliczyć/odhaczyć.

Rozmowa końcowa: Rozmowę końcową, ujmując ją trafnie, należy odbyć tak, jakby przyjaciel mówił do przyjaciela, albo sługa do pana swego, już to prosząc o jaką łaskę, już to oskarżając się przed nim o jakiś zły uczynek, już to zwierzając mu się ufnie ze swoich spraw i prosząc go w nich o radę. Odmówić Ojcze nasz.(CD54).

Medytacja J 16, 5-11

Tekst do medytacji: J 16,5-11

Stanąć w obecności Bożej: Bóg jest obecny tu i teraz.

Prośba ogólna: Prosić Boga, Pana naszego, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Jego Boskiego Majestatu.(CD46).

Ustalenie miejsca, obraz do medytacji: Zobacz pożegnanie Jezusa. Posłuchaj jak Jezus tłumaczy  swoje odejście. Zobacz uczniów słuchających Jego mowy, może ich smutek, a może zrozumienie, że Jesus musi odejść. Bądź z nimi.

Prośba o owoc medytacji: o otwartość na działanie Ducha Świętego

1. Wejdź w obraz pożegnania Jezusa. Wsłuchuj się w słowa o Jego odejściu i przyjściu Ducha Świętego.

2. Czasami ktoś lub coś musi odejść, by powstało coś nowego. Zastanów się jaka jest misja Jezusa, a jaka Ducha Świętego. Przyjrzyj się sobie, czy potrafisz odejść, zostawić coś (swoje schematy, przywiązania, swoje dzieło, pracę, zadania, ale też może pretensje, żale…) dla większego dobra? Co Ci  w tym pomaga, co przeszkadza?

3. Dokąd idziesz? To pytanie do Ciebie. Zobacz dokąd idziesz, z Kim idziesz, czym kierujesz się na swojej drodze, jakimi drogowskazami wspomagasz się, jaka jest droga, którą podążasz do celu.

4. Jezus daje Ci Ducha Świętego Wspomożyciela. Tego, który ma Ci pomagać, wspierać w Twoim życiu, podejmowaniu decyzji, w kroczeniu do Boga. Jaka jest Twoja relacja z Duchem Świętym?  Jak postrzegasz działanie Ducha Świętego jako Twojego osobistego Wspomożyciela?

Medytacja: Św.Ignacy zachęca w CD2 …Bo przecież nie obfitość wiedzy, ale wewnętrzne odczuwanie i smakowanie rzeczy zadawala i nasyca duszę, czyli zostajemy tam, gdzie odczuwamy poruszenie… i nerwowo nie staramy się iść dalej, wszystkiego zaliczyć/odhaczyć.

Rozmowa końcowa: Rozmowę końcową, ujmując ją trafnie, należy odbyć tak, jakby przyjaciel mówił do przyjaciela, albo sługa do pana swego, już to prosząc o jaką łaskę, już to oskarżając się przed nim o jakiś zły uczynek, już to zwierzając mu się ufnie ze swoich spraw i prosząc go w nich o radę. Odmówić Ojcze nasz.(CD54).

Medytacja J 17, 20-26

Tekst do medytacji: J 17,20-26

Stanąć w obecności Bożej: Bóg jest obecny tu i teraz.

Prośba ogólna: Prosić Boga, Pana naszego, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Jego Boskiego Majestatu.(CD46).

Ustalenie miejsca, obraz do medytacji: Ostatnia wieczerza. Zobacz uczniów i Jezusa siedzących najprawdopodobniej na podłodze wokół stołu. Spójrz na Jezusa, który modli się do Ojca o jedność wszystkich ludzi. Posłuchaj modlitwy. Bądź tam.

Prośba o owoc medytacji: o łaskę zobaczenia i doświadczenia miłości jaką obdarza Ciebie Jezus

1. Jezus pragnie, abyśmy byli jedno, więcej – chce abyśmy byli doskonałą jednością tak jak jest On i Ojciec. Co dla Jezusa znaczy być jednym, jednością? Na czym polega jedność Jezusa z Ojcem? Czym ona jest dla Ciebie? Jak ją realizujesz w swoim życiu w stosunku do siebie, ludzi i Boga?

2. Bóg powierzył każdego z nas Jezusowi. Możemy powiedzieć, że każdy z nas jest prezentem danym Jezusowi. Zazwyczaj w prezencie dajemy innym to co mamy najlepsze i co ucieszy obdarowywaną osobę. Zastanów się jakim prezentem Ty jesteś? Dlaczego Bóg chciał Ciebie dać Jezusowi?

Przyjrzyj się swoim relacjom z innymi. Popatrz na osoby wokół Ciebie jako na prezenty dane Tobie. Jakie różnice dostrzegasz w postrzeganiu tych osób?

3. Jezus wstawia się w tej modlitwie za Tobą u Boga. Robi to z Miłości. Jakie uczucia to w Tobie rodzi?

4. Wyobraź sobie Trójcę Świętą, wszystkie Osoby: Boga Ojca, Jezusa i Ducha Świętego. Bądź z Nimi, by móc bardziej się Im przyjrzeć, lepiej poznać. Może wejdziesz w relację, rozmowę z Nimi, może będziesz chcieć Ich dotykać…. Idź za swoim sercem.

Medytacja: Św.Ignacy zachęca w CD2 …Bo przecież nie obfitość wiedzy, ale wewnętrzne odczuwanie i smakowanie rzeczy zadawala i nasyca duszę, czyli zostajemy tam, gdzie odczuwamy poruszenie… i nerwowo nie staramy się iść dalej, wszystkiego zaliczyć/odhaczyć.

Rozmowa końcowa: Rozmowę końcową, ujmując ją trafnie, należy odbyć tak, jakby przyjaciel mówił do przyjaciela, albo sługa do pana swego, już to prosząc o jaką łaskę, już to oskarżając się przed nim o jakiś zły uczynek, już to zwierzając mu się ufnie ze swoich spraw i prosząc go w nich o radę. Odmówić Ojcze nasz.(CD54).

Medytacja J 10,22-30

Tekst do medytacji: J 10,22-30

Stanąć w obecności Bożej: Bóg jest obecny tu i teraz.

Prośba ogólna: Prosić Boga, Pana naszego, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Jego Boskiego Majestatu.(CD46).

Ustalenie miejsca, obraz do medytacji: Jerozolima zimą jest chłodna (ok. 5 ͦC) i często deszczowa. Żydzi w końcu grudnia obchodzą święto Chanuka. Jezus też tam jest. Chodzi po zewnętrznym dziedzińcu świątyni. Zostaje otoczony przez świętujących Żydów i odpowiada na ich zarzuty, pytania. Usłysz rozmowy, przyjrzyj się postaciom z obrazu. Poczuj chłód powietrza. Zobacz, gdzie Ty jesteś w tej scenie.

Prośba o owoc medytacji: o wierne i ufne podążanie za Jezusem

1. Jezus przechadzał się. Jest święto, Jezus spaceruje. Może chce się zrelaksować, też poucztować. Zostaje jednak otoczony przez Żydów i zalany lawiną podstępnych pytań. Jak mógł się wtedy czuć Jezus? Jak reagował?

Odnieś tę sytuację do swojego życia:

– jesteś zaproszony na przyjęcie, chcesz relaksować się, świętować. Zamiast tego na miejscu dostajesz mnóstwo pytań na swój temat, musisz tłumaczyć się z tego kim jesteś i co robisz. Zobacz swoje reakcje. Przyjrzyj i poczuj emocje, które się wtedy w Tobie rodzą.

– zastanów się nad swoją postawą, gościnnością, nad wyczuciem czasu na podejmowanie trudnych rozmów.

2. Jak długo jeszcze będziesz nas trzymał w niepewności? Powiedz nam otwarcie (…) W jakim celu Żydzi zadawali takie pytanie? Jaka była ich intencja?

Jakie są Twoje intencje w rozmowach z innymi? Czy umiesz czekać na odpowiedź? Czy dajesz sobie czas na udzielenie odpowiedzi?

Jakie są Twoje pytania do Jezusa? Zadaj je…. i poczekaj na Jego odpowiedź.

3. Jezus zna swoje owce. Ty też nią jesteś i Ciebie też zna. Wzbudź w swoim sercu pragnienie podążania za Jezusem. Popatrz na Niego i powiedz o tym pragnieniu. Bądźcie ze sobą, w swojej obecności.

Medytacja: Św.Ignacy zachęca w CD2 …Bo przecież nie obfitość wiedzy, ale wewnętrzne odczuwanie i smakowanie rzeczy zadawala i nasyca duszę, czyli zostajemy tam, gdzie odczuwamy poruszenie… i nerwowo nie staramy się iść dalej, wszystkiego zaliczyć/odhaczyć.

Rozmowa końcowa: Rozmowę końcową, ujmując ją trafnie, należy odbyć tak, jakby przyjaciel mówił do przyjaciela, albo sługa do pana swego, już to prosząc o jaką łaskę, już to oskarżając się przed nim o jakiś zły uczynek, już to zwierzając mu się ufnie ze swoich spraw i prosząc go w nich o radę. Odmówić Ojcze nasz.(CD54).